ŞANLIURFA’DA AKİL DEĞİL, ALKIŞÇI ÇOK! ŞEHRİN SORUNLARINI KİM KONUŞACAK?

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Türkiye, 2013 yılında toplumsal sorunları dinlemek ve çözüm sürecine katkı sunmak amacıyla Akil İnsanlar Heyeti oluşturmuştu. Aradan yıllar geçti. Bugün Şanlıurfa’ya baktığımızda insanın aklına şu soru geliyor: Bu şehrin de gerçekten akil insanlara ihtiyacı yok mu?

Ancak bizim ihtiyacımız, makam sahiplerinin yanında fotoğraf veren, her açıklamayı alkışlayan, her projeyi kusursuz gösteren insanlardan oluşan bir heyet değil. Bizim ihtiyacımız; gören, duyan, sorgulayan ve gerektiğinde yöneticilere yanlışlarını söyleyebilen insanlardır.

Çünkü Şanlıurfa’nın sorunları ortada: Çukurlarla dolu yollar, işgal edilen kaldırımlar, altyapı eksiklikleri, trafik, otopark, çevre kirliliği ve temizlik sorunları… Eyyübiye’de, Haliliye’de, Karaköprü’de vatandaş hâlâ temiz çevre, düzgün yol ve yaşanabilir bir şehir bekliyor.

Peki, bütün bunlar yaşanırken şehrin sözde kanaat önderleri, STK temsilcileri ve akil insanları nerede?

Akil insan mı, alkış insanı mı?

Bir belediye başkanıyla birlikte çöp toplamak elbette kötü bir şey değildir. Çevre temizliğine katkı sunmak değerlidir. Ancak mesele, bir günlük fotoğraf karesi değildir. Asıl mesele, o çöplerin neden sokaklarda biriktiğini, temizlik hizmetlerinin neden yetersiz kaldığını sorgulayabilmektir.

Bir gün çöp toplamakla şehir temizlenmez. Bir başkanı sürekli alkışlamakla da şehir yönetilmez.

Her açılışta ön sırada oturmak, her toplantıda fotoğraf vermek, her açıklamada övgüler dizmek sivil toplum temsilciliği değildir. Bunun adı kanaat önderliği değil, alkışçılıktır!

Şehrin sorunları protokol fotoğraflarına sığmaz!

Şanlıurfa’nın genç işsizliği, yoksulluğu, plansız kentleşmesi, trafik keşmekeşi, yeşil alan yetersizliği ve kırsal mahallelerin hizmet beklentileri var. Peki, kaç STK bu sorunları raporlaştırıp ilgili kurumların önüne koyuyor? Kaç kişi vatandaşın sesini yöneticilere gerçekten taşıyor?

Sivil toplum kuruluşlarının görevi belediye başkanlarının halkla ilişkiler birimi olmak değildir. Kanaat önderlerinin görevi de yöneticilerin etrafında alkış korosu oluşturmak değildir.

Elbette yapılan doğru işler takdir edilmelidir. Ancak yanlışlar karşısında susmak, eksiklikleri görmezden gelmek ve vatandaşın şikâyetlerini duymazdan gelmek kabul edilemez.

Çünkü alkışlamak kolay, hesap sormak cesaret ister!

Şanlıurfa’nın artık sessizliğe tahammülü yok!

Bu şehirde birileri çıkıp yolları, kaldırımları, altyapıyı, temizliği, işsizliği ve vatandaşın geçim derdini yüksek sesle konuşmalıdır. Makam sahiplerinin hoşuna giden sözleri söylemek yerine halkın gerçek sorunlarını gündeme taşımalıdır.

Unutulmasın; bir şehirde herkes alkışlıyor ama sorunlar çözülmüyorsa orada başarıdan değil, büyük bir sessizlikten söz edilir.

Şanlıurfa’nın daha fazla fotoğraf karesine, daha fazla protokol görüntüsüne ve daha fazla alkışa ihtiyacı yok.

Bu şehrin aklını kullanan, vicdanıyla hareket eden ve gerektiğinde en güçlü makama bile yanlışını söyleyebilen insanlara ihtiyacı var.

Artık biri çıkıp kral çıplak diyebilmeli!