NE YAPALIM, MADALYA MI TAKALIM?

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Şanlıurfa Şehir Hastanesi’nden gelen basın bültenini okuduk. Hastanede ilk anjiyo başarıyla gerçekleştirilmiş. 62 yaşındaki bir vatandaşımız göğüs ağrısı şikâyetiyle hastaneye başvurmuş. Yapılan değerlendirmelerin ardından koroner anjiyografi uygulanmış, gerekli müdahale gerçekleştirilmiş ve hastamız sağlığına kavuşarak taburcu edilmiş.

Öncelikle geçmiş olsun. Uzm. Dr. Eyyüp Tusun ve emeği geçen sağlık çalışanlarını kutluyorum. Bir insanın hayatına dokunmak, sağlığına kavuşmasına vesile olmak elbette takdir edilmesi gereken bir başarıdır. Hekimlerimizin emeğine, bilgisine ve fedakârlığına kimsenin diyeceği yok.

Ancak bir de işin başka bir tarafı var.

Hastanede ilk anjiyo yapılmış. Peki, ne yapalım? Madalya mı takalım? Kurdele mi keselim? Davul zurna eşliğinde şehir turu mu atalım?

Yanlış anlaşılmasın; yapılan işlemi küçümsemiyoruz. Tam tersine, bu hizmetin çok daha önce ve düzenli biçimde sunulmasını bekleyen vatandaşın gözünden meseleye bakıyoruz.

Çünkü anjiyo, bir şehir hastanesinin olağan sağlık hizmetlerinden biridir. Milyonlarca insanın sağlık ihtiyacına cevap vermesi beklenen, büyük yatırımlarla hayata geçirilen bir hastanede anjiyo yapılması olağanüstü bir hadise değil, hizmetin doğal gereğidir.

Şimdi düşünelim: Yarın ilk açık kalp ameliyatı yapılırsa başka bir kutlama mı düzenlenecek? İlk MR çekildiğinde yeni bir müjde mi verilecek? İlk hasta muayene edildiğinde basın bülteninin başlığına “Tarihe Geçen Başarı” mı yazılacak?

Herhâlde böyle giderse hastanenin günlük hizmet takvimini değil, ilkler takvimini takip edeceğiz!

Bir hastanenin başarısı kaçıncı ilki gerçekleştirdiğiyle değil, her gün kaç hastaya ne kadar nitelikli hizmet sunduğuyla ölçülür.

Şanlıurfa’nın sağlık alanındaki beklentisi bir anjiyo haberinden ibaret değil. Bu şehir, yalnızca kendi nüfusuna değil, çevre il ve ilçelerden gelen binlerce insana da sağlık hizmeti sunan büyük bir merkez. Dolayısıyla Şehir Hastanesi’nden beklenen de bu sorumluluğun gereğini yerine getirmesidir.

Vatandaşın aklındaki sorular ise basın bültenlerinde kendisine pek yer bulmuyor.

Polikliniklerde randevuya erişim nasıl? Ameliyat sırası bekleyen hastaların durumu ne? Uzman hekim ihtiyacı yeterince karşılanıyor mu? Tıbbi cihazlar ve ameliyat malzemeleri konusunda eksiklik var mı? Hastalar, ihtiyaç duydukları tedavi için başka hastanelere yönlendirilmek zorunda kalıyor mu?

İşte kamuoyunun yanıt beklediği sorular bunlar.

Üstelik daha önce gündeme gelen yemek hizmetleri, ihale süreçleri ve ameliyat malzemelerine ilişkin tartışmalar da ortadayken, hastanenin yalnızca başarı duyurularıyla anılması elbette yeterli değil. Bu başlıkların her biri kendi içinde açıklık, şeffaflık ve hesap verebilirlik gerektiriyor.

Bir hastanenin yönetimi, yalnızca yapılan işlemleri duyurmakla değil, hizmetin önündeki engelleri kaldırmakla da sorumludur.

Bizim Urfa’da güzel bir söz vardır: “Kazan kaynamadan kepçeyi havaya kaldırma!” Daha hizmetin bütününü konuşmadan bir işlemi büyük bir başarı hikâyesine dönüştürmek, beklentiyi karşılamıyor.

Bir başka deyişle, davulun sesini uzaktan dinleyip halaya durmak kolaydır. Asıl mesele, vatandaş hastanenin kapısından girdiğinde o davulun sesini değil, sağlık hizmetinin güvencesini hissetmesidir.

Burada bir ayrımın altını özellikle çizmek gerekiyor: Sağlık çalışanlarının başarısıyla hastane yönetiminin performansı aynı şey değildir. Doktorun başarılı müdahalesini takdir etmek başka, kurumsal işleyişi sorgulamak başkadır. Birini yaparken diğerinden vazgeçmek zorunda değiliz.

Hastane yönetimi de kamuoyunun eleştirilerini bir başarıya gölge düşürme girişimi olarak görmemeli. Eleştiri, kamu hizmetinin daha iyi yürütülmesi için demokratik bir denetim aracıdır.

Şanlıurfa artık açılışların, ilklerin ve müjdelerin ötesine geçmek istiyor. Vatandaş, hastanede hangi işlemin ilk kez yapıldığından çok, kendi ihtiyacı olduğunda o hizmete ulaşabilmeyi önemsiyor.

Sonuç olarak; ilk anjiyo için madalya törenine gerek yok. Doktorlarımızı alkışlayalım, emeklerini takdir edelim. Ancak hastane yönetiminden de alkış değil, hizmet bekleyelim.

Çünkü hastaneler başarı bülteni yayımlamak için değil, insan hayatını kurtarmak için vardır.

Şanlıurfa’nın karnı müjdeye tok, hizmete aç!

Ne yapalım, madalya mı takalım? Hayır! Bu şehrin istediği madalya değil, hak ettiği sağlık hizmetidir.