Gaziantep Ticaret Konuştu, Şanlıurfa Hatıra Fotoğrafı Çektirdi

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Suriye’ de savaşın ardından yepyeni bir dönem başlıyor. Enkaz kaldırılıyor, yollar yapılıyor, fabrikalar yeniden kuruluyor, ticaret yeniden canlanıyor. Milyarlarca dolarlık bir ekonomik pastadan söz ediliyor. Böyle bir süreçte sınır şehirleri için tarihi bir fırsat doğmuş durumda.

Peki Şanlıurfa bu fırsatın neresinde?

İşte insanın canını sıkan soru da bu…

Geçtiğimiz aylarda AK Parti Şanlıurfa Milletvekilleri Abdurrahim Dusak, Hikmet Başak ve Mehmet Ali Cevheri’nin de yer aldığı bir heyet Suriye’ye gitti. İş insanları vardı, sivil toplum kuruluşları vardı, çeşitli temaslar yapıldı. Halep’e gidildi, Rakka’ya gidildi. Fotoğraflar çekildi, hediyeler verildi, dostluk mesajları paylaşıldı.

Dönüşte de basın toplantısı yapıldı.

İyi güzel…

Kimse “Niye gittiniz?” demiyor.

Ama insan ister istemez şunu soruyor:

Bu ziyaret Şanlıurfa’ya ne kazandırdı?

Bir yatırım protokolü mü imzalandı?

Şanlıurfalı sanayicinin önünü açacak bir adım mı atıldı?

Akçakale üzerinden başlayacak ticaret için somut bir takvim mi açıklandı?

Yeni bir lojistik merkez mi planlandı?

Hayır…

Ortada daha çok ziyaret notları, iyi niyet mesajları ve temenniler vardı.

Tam bu sırada Gaziantep ise bambaşka bir sayfa açıyordu.

Gaziantep, Suriye meselesine sadece komşuluk ilişkisi olarak bakmadı. Ticaret Bakanı’yla, Büyükşehir Belediye Başkanı’yla, valisiyle, sanayicisiyle aynı masaya oturdu. Halep’in yeniden ayağa kalkmasının Gaziantep ekonomisine nasıl katkı sağlayacağını hesapladı. Üretimi konuştu, ihracatı konuştu, lojistiği konuştu.

Yani adamlar fotoğraf karesini değil, geleceğin ticaret haritasını çizdi.

Biz ne yaptık?

Basın toplantısı…

Sonra sessizlik…

Yıllardır aynı filmi izliyoruz.

“Akçakale Sınır Kapısı açılacak…”

“Ticaret başlayacak…”

“Şanlıurfa bölgenin merkezi olacak…”

İyi de ne zaman?

Biz hâlâ “ecek”, “acak” cümleleri kurarken, Gaziantep “yaptık”, “başardık”, “ihracatımız arttı” demeye devam ediyor.

İşin en acı tarafı ise şu…

Şanlıurfa’nın Gaziantep’ten eksiği yok.

Hatta birçok konuda fazlası var.

Türkiye’nin en genç nüfuslarından biri burada.

Verimli tarım arazileri burada.

Organize sanayi bölgeleri burada.

Akçakale gibi stratejik bir sınır kapısı burada.

Suriye ile en güçlü sosyal bağlardan biri yine burada.

Ama ne hikmetse bütün bu avantajlar yıllardır sadece konuşuluyor.

Sürekli potansiyelden bahsediyoruz.

Bu şehir artık potansiyelini değil, sonucunu görmek istiyor.

Çünkü Urfalı artık şunu söylüyor:

“Biz vaat değil, icraat görmek istiyoruz.”

Daha acısı ne biliyor musunuz?

Gaziantep, Suriye’nin yeniden inşasından para kazanmanın hesabını yaparken, Şanlıurfa’nın gündemine çoğu zaman sadece sınırdan gelecek gelişmelerin sosyal yükü düşüyor. Ticaret başka şehirlere giderken, yükü yine bu şehir çekiyor.

İşte buna insanın içi yanıyor.

Çünkü Şanlıurfa bunu hak etmiyor.

Bu şehir, Türkiye’nin en stratejik kentlerinden biri olmasına rağmen hâlâ hak ettiği ekonomik sıçramayı yapamıyorsa, dönüp kendimize şu soruyu sormamız gerekiyor:

Nerede hata yapıyoruz?

Belki de artık heyet gezilerinden çok, sonuç üreten masalara ihtiyacımız var.

Belki de artık protokol fotoğraflarından çok, imzalanan yatırım anlaşmalarını görmek istiyoruz.

Belki de artık “gelecek” demekten vazgeçip “başladık” demenin zamanı gelmiştir.

Çünkü ticarette bekleyen değil, hazırlanan kazanıyor.

Gaziantep hazırlanıyor.

Şanlıurfa ise hâlâ hazırlanacağını anlatıyor.

Urfalı’nın bir başka sözüyle bitirelim:

“Geç kalan, pazara varınca iyi malı bulamaz.”

Korkarım ki Suriye’nin yeniden yapılanma sürecinde de aynı durum yaşanacak. Fırsatlar paylaşılacak, ticaret yolları şekillenecek, ekonomik ortaklıklar kurulacak. Sonra biz yine dönüp “Bizim de çok büyük potansiyelimiz vardı.” diyeceğiz.

O gün geldiğinde bunun adı kader olmayacak.

Adı, vizyonsuzluk ve geç kalmışlık olacak.