Bu Şehir İlk Kez Planlı Yönetilmeye Çalışılıyor

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Yılların birikmiş sorunlarıyla boğuşan Şanlıurfa’da, ilk kez günü kurtaran değil geleceği hesaplayan bir belediyecilik anlayışı dikkat çekiyor. Borç yükünü azaltan, kaynak disiplinini öne çıkaran ve hizmeti yalnızca merkezle sınırlamayan yönetim modeli, “mucize” vaat etmese de şehirde planlı bir dönüşümün işaretlerini veriyor.

Şanlıurfa’yı yönetmek, dışarıdan bakıldığında yalnızca bir belediye başkanlığı görevi gibi görülebilir. Oysa bu şehir, kendi içinde başlı başına bir coğrafya, ayrı bir sosyoloji, ayrı bir mücadele alanıdır. Bir tarafta hızla büyüyen nüfus, diğer tarafta yıllardır biriken altyapı sorunları… Bir yanda kırsal mahallelerin bitmeyen ihtiyaçları, diğer yanda şehir merkezinin trafik ve ulaşım yükü… Böyle bir tabloda iki yılda “mucize” beklemek gerçekçi değildir. Fakat bugün dönüp baktığımızda, Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi’nde en azından samimi, disiplinli ve ayakları yere basan bir yönetim anlayışının oluştuğunu görmek mümkündür. Halk arasında dillenen o söz tam da bu yüzden anlam kazanıyor: “2 yılda mucize değil ama adam gibi iş yapılıyor.”

Göreve geldiği günden bu yana Büyükşehir Belediye Başkanı Mehmet Kasım Gülpınar, hamasi söylemler yerine daha çok mali disiplin, planlama ve sürdürülebilir hizmet anlayışı üzerinde duran bir profil çizdi. Belki devasa açılış törenleriyle gündem oluşturulmadı, belki her gün “şunu yaptık, bunu bitirdik” propagandası yapılmadı ama belediyenin borç yükünün azaltılması ve bütçede denge sağlanması, bugünün Türkiye şartlarında küçümsenecek bir başarı değildir. Çünkü belediyecilik yalnızca asfalt dökmek değil; aynı zamanda kaynak yönetebilmek, geleceği planlayabilmek ve emaneti koruyabilmektir.

Şanlıurfa gibi yükü ağır bir şehirde mali disiplini sağlamak, aslında görünmeyen ama en kritik hizmetlerden biridir. Bugün birçok belediye maaş ödemekte zorlanırken, Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi’nin yeni borç üretmeden mevcut tabloyu toparlamaya çalışması, yönetim anlayışındaki değişimin en somut göstergelerinden biri olarak okunmalıdır. Bu durum kısa vadede “neden büyük projeler hemen başlamıyor?” eleştirilerini beraberinde getirse de uzun vadede şehrin geleceği adına önemli bir tercih olarak değerlendirilebilir.

Elbette eksikler yok mu? Var. Trafik hâlâ ciddi bir problem. Altyapı yükü hâlâ ağır. Şehrin plansız büyümesinin ortaya çıkardığı sorunlar bir günde çözülecek gibi değil. Fakat meseleye hakkaniyetle bakmak gerekir. Yılların birikmiş sorunlarını iki yılda tamamen ortadan kaldırmayı beklemek, siyasetten çok masal anlatıcılığı olur. Önemli olan niyetin ve yönün doğru olmasıdır. Bugün sahaya bakıldığında ise “hiçbir şey yapılmıyor” demek vicdanlı bir yaklaşım olmaz.

Kırsalda yürütülen yol çalışmaları, sosyal destek projeleri, kamulaştırma hamleleri ve ulaşım alanındaki düzenlemeler, belediyenin yalnızca vitrine oynayan bir anlayışla hareket etmediğini gösteriyor. Özellikle kırsal mahallelere yönelik hizmetlerin artırılması, yıllardır “merkez belediyeciliği” eleştirisi alan Şanlıurfa için dikkat çekici bir değişimdir. Çünkü bu şehir yalnızca merkezden ibaret değildir; Halfeti’den Viranşehir’e, Siverek’ten Bozova’ya kadar geniş bir coğrafyanın yükünü taşımaktadır.

Bir diğer önemli başlık ise personel alımlarındaki kura sistemi oldu. “Torpil düzeni bitti” söylemi siyasette sık duyulan bir cümledir ama bunun uygulamaya dönüşmesi ayrı bir meseledir. İnsanlar artık belediyeye girerken yalnızca referans değil, şans ve liyakat ihtimalini de konuşuyorsa burada sembolik de olsa önemli bir değişim vardır. Kamu vicdanı bazen yapılan hizmetten önce adalet duygusuna bakar.

Şunu da açıkça ifade etmek gerekir ki, Başkan Gülpınar’ın en dikkat çeken yönlerinden biri de şehirle kurduğu üsluptur. Sert polemiklerden uzak duran, daha sakin ama kararlı bir yönetim dili tercih edilmesi, Şanlıurfa siyasetinde alışılmışın dışında bir tablo ortaya koymaktadır. Bu tavır, kimi zaman “fazla sessiz” bulunabilir ancak sürekli gürültü çıkaran değil, iş üretmeye çalışan bir belediyecilik anlayışının da toplumda karşılığı vardır.

Bizim Urfa’da güzel bir söz vardır: “Biz bizi övmesek milletin bizi övmeye vicdanı da merhameti de yoktur.” Gerçekten de bazen yapılan işi teslim etmek gerekir. Eleştiri elbette olacak, olmalıdır da… Ancak emeği yok saymak da hakkaniyet değildir. Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi’nin bugün ortaya koyduğu tabloya bakıldığında, abartılı methiyeler dizmek ne kadar yanlışsa, hiçbir şeyi görmemek de o kadar yanlıştır.

Sonuç olarak bugün Şanlıurfa’da kusursuz bir belediyecilik tablosu yoktur. Fakat uzun yıllardır biriken sorunların arasında, daha planlı, daha kontrollü ve daha gerçekçi bir yönetim anlayışının filizlendiği görülmektedir. Belki mucize değil…

Ama samimiyet var, disiplin var, gayret var. Ve en önemlisi, bu şehrin yükünü omuzlamaya çalışan bir irade var. Şanlıurfa halkı da tam olarak bunu görüyor. Bu yüzden sokakta artık sıkça şu cümle duyuluyor: “Adam gibi iş yapılıyor.”