OKULLAR AÇILIYOR, PEKİ ÇOCUKLARIMIZ GÜVENDE Mİ?

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Gazeteci Süleyman Turan Yazdı:Okullarda zil çalacak, ancak milyonlarca aile için asıl sınav şimdi başlıyor: Geçim derdi, okul masrafları ve güvenlik kaygısı arasında çocuklarımızı nasıl okutacağız?

14 Eylül Pazartesi günü Türkiye genelinde okullar yeniden açılıyor.
Çocuklar sınıflarına, öğretmenlerine ve arkadaşlarına kavuşacak. Peki ya aileler?
Onlar da başka bir sınava girecek.
Emekli, asgari ücretli, işsiz, dar gelirli milyonlarca vatandaş için okul zilinin sesi artık sadece eğitim anlamına gelmiyor. Kırtasiye masrafı, kıyafet, ayakkabı, servis, yemek, ulaşım ve diğer okul ihtiyaçları demek.
Bir çocuğun okul masrafı arttıkça, evdeki hesap da şaşıyor.
Bugün asgari ücretle geçinmeye çalışan bir aile, çocuğunun eğitim ihtiyaçlarını karşılamak için nereden kısacak?
Emekli zaten ay sonunu getirmekte zorlanırken torununun okul masrafına nasıl yetişecek?
İşsiz vatandaş ne yapacak?
Çocukların eğitim hakkı, ailenin ekonomik gücüne göre değişmemeli.
Ama mesele sadece ekonomi de değil.
Bir başka büyük soru daha var: Çocuklarımız okula giderken ne kadar güvende?
Okul çevrelerinde trafik, yaya güvenliği, servis araçları, okul giriş-çıkışları, çevredeki riskler ve güvenlik tedbirleri ciddi şekilde ele alınmalı.
Şanlıurfa gibi nüfusu hızla büyüyen şehirlerde bu konu daha da önemli.
Bir okulun sadece binasının sağlam olması yetmez.
Yolu güvenli olacak. Çevresi güvenli olacak. Servisi güvenli olacak. Giriş-çıkışı güvenli olacak. Çocuğun kendisi güvende olacak.
Çünkü bir anne-babanın çocuğunu okula gönderirken aklında “Acaba başına bir şey gelir mi?” sorusu varsa, orada eğitim kadar güvenliği de konuşmak zorundayız.
Bir de Şanlıurfa’nın yıllardır kanayan yarası var:
Mevsimlik tarım işçileri.
Okullar açılıyor ama binlerce çocuk ailesiyle birlikte Türkiye’nin farklı bölgelerinde tarlalarda.
Burada zil çalıyor, orada hasat devam ediyor.
Bir çocuk okul sırasına oturması gerekirken başka bir şehirde tarlanın yolunu tutuyorsa, burada sadece ailenin değil, sistemin de sorgulanması gerekir.
Çocuğun suçu ne?
Babası mevsimlik işçi olduğu için mi eğitimden geri kalacak?
Annesi başka bir şehirde çalışmak zorunda olduğu için mi okulundan kopacak?
Türkiye’nin hangi bölgesinde doğduğu, bir çocuğun eğitim kaderini belirlememeli.
Eğitim sadece ders kitabı dağıtmak değildir.
Eğitim; çocuğu okula ulaştırmak, güvenliğini sağlamak, ailesinin ekonomik yükünü hafifletmek ve fırsat eşitliği sunmaktır.
Bugün Türkiye’nin önünde iki büyük başlık var:
Ekonomi ve güvenlik.
Bu iki sorun çözülmeden eğitimde istediğimiz kaliteyi yakalamak kolay değil.
Çünkü açlıkla, borçla, geçim sıkıntısıyla mücadele eden bir ailenin eğitim masrafı da ağırdır.
Güvenlik endişesi taşıyan bir ailenin çocuğunun eğitime odaklanması da zordur.
O nedenle okullar açılırken sadece “Yeni eğitim-öğretim yılı hayırlı olsun” demek yetmez.
Çocuklarımız için ne yaptık, ne yapacağız?
Asıl soru budur.
Şanlıurfa’dan Ankara’ya kadar herkesin bu soruya cevap vermesi gerekiyor.
Çünkü mesele sadece bir okul zilinin çalması değil.
Mesele, o zil çaldığında her çocuğun sınıfta olup olmadığıdır.
Ve unutmayalım:
Bir çocuğu eğitimden mahrum bırakmanın bedelini bugün değil, yarın bütün toplum öder.