Şanlıurfa 33°
  • Adana
  • Adıyaman
  • Afyonkarahisar
  • Ağrı
  • Amasya
  • Ankara
  • Antalya
  • Artvin
  • Aydın
  • Balıkesir
  • Bilecik
  • Bingöl
  • Bitlis
  • Bolu
  • Burdur
  • Bursa
  • Çanakkale
  • Çankırı
  • Çorum
  • Denizli
  • Diyarbakır
  • Edirne
  • Elazığ
  • Erzincan
  • Erzurum
  • Eskişehir
  • Gaziantep
  • Giresun
  • Gümüşhane
  • Hakkâri
  • Hatay
  • Isparta
  • Mersin
  • istanbul
  • izmir
  • Kars
  • Kastamonu
  • Kayseri
  • Kırklareli
  • Kırşehir
  • Kocaeli
  • Konya
  • Kütahya
  • Malatya
  • Manisa
  • Kahramanmaraş
  • Mardin
  • Muğla
  • Muş
  • Nevşehir
  • Niğde
  • Ordu
  • Rize
  • Sakarya
  • Samsun
  • Siirt
  • Sinop
  • Sivas
  • Tekirdağ
  • Tokat
  • Trabzon
  • Tunceli
  • Şanlıurfa
  • Uşak
  • Van
  • Yozgat
  • Zonguldak
  • Aksaray
  • Bayburt
  • Karaman
  • Kırıkkale
  • Batman
  • Şırnak
  • Bartın
  • Ardahan
  • Iğdır
  • Yalova
  • Karabük
  • Kilis
  • Osmaniye
  • Düzce
Şanlıurfa AÇIK 33°
  • Adana
  • Adıyaman
  • Afyonkarahisar
  • Ağrı
  • Amasya
  • Ankara
  • Antalya
  • Artvin
  • Aydın
  • Balıkesir
  • Bilecik
  • Bingöl
  • Bitlis
  • Bolu
  • Burdur
  • Bursa
  • Çanakkale
  • Çankırı
  • Çorum
  • Denizli
  • Diyarbakır
  • Edirne
  • Elazığ
  • Erzincan
  • Erzurum
  • Eskişehir
  • Gaziantep
  • Giresun
  • Gümüşhane
  • Hakkâri
  • Hatay
  • Isparta
  • Mersin
  • istanbul
  • izmir
  • Kars
  • Kastamonu
  • Kayseri
  • Kırklareli
  • Kırşehir
  • Kocaeli
  • Konya
  • Kütahya
  • Malatya
  • Manisa
  • Kahramanmaraş
  • Mardin
  • Muğla
  • Muş
  • Nevşehir
  • Niğde
  • Ordu
  • Rize
  • Sakarya
  • Samsun
  • Siirt
  • Sinop
  • Sivas
  • Tekirdağ
  • Tokat
  • Trabzon
  • Tunceli
  • Şanlıurfa
  • Uşak
  • Van
  • Yozgat
  • Zonguldak
  • Aksaray
  • Bayburt
  • Karaman
  • Kırıkkale
  • Batman
  • Şırnak
  • Bartın
  • Ardahan
  • Iğdır
  • Yalova
  • Karabük
  • Kilis
  • Osmaniye
  • Düzce
a

Urfa’da 3 Gazete Yetiyorsa 7 Cemiyet Neden Var?

Ömer Dodanlı yazdı

Şanlıurfa basını uzun zamandır kendi içinde konuştuğu, ancak bir türlü cesaret edip yüksek sesle dile getiremediği bir gerçekle karşı karşıya. Şehirde yıllarca yedi ayrı gazete resmî ilan yayımlama hakkıyla faaliyet gösterirken, Basın İlan Kurumunun düzenlemeleri ve talepleri doğrultusunda bu sayı üçe indirildi. Diğer bazı illerde gazete sayıları ikiye, hatta daha küçük şehirlerde bire kadar düşürüldü. Şanlıurfa’da ise şimdilik üç gazete çatısı altında birleşme sağlandı.

Peki, gazeteler birleşebiliyorsa gazeteciler cemiyetleri neden birleşemiyor?

Asıl üzerinde düşünülmesi gereken soru tam da budur.

Bir zamanlar Şanlıurfa’da yedi gazete vardı. Bunun yanında, farklı isimlerle faaliyet gösteren yedi gazeteciler cemiyeti de bulunuyordu. Neredeyse her gazeteye bir cemiyet düşüyordu. Şehrin basın tablosuna dışarıdan bakan biri, bu kadar çok cemiyetin nasıl bir ihtiyaçtan doğduğunu, hangi ortak sorunları çözdüğünü ve gazetecilik mesleğine ne tür katkılar sunduğunu sorgulamadan edemezdi.

Şimdi tablo değişti. Gazeteler, mevcut koşulların zorlamasıyla bir araya geldi. Ekonomik şartlar, resmî ilan düzenlemeleri, personel giderleri ve sürdürülebilir yayıncılık gibi gerekçeler, farklı gazeteleri aynı çatı altında buluşturdu. Bir başka ifadeyle, dün ayrı ayrı yürütülen yayıncılık faaliyetleri bugün ortak bir zeminde devam ettirilmeye başlandı.

Buraya kadar anlaşılmayacak bir durum yok. Ancak insanın aklına ister istemez şu soru geliyor: Gazeteler için zorunlu hâle gelen birliktelik, gazeteciler cemiyetleri için neden bir ihtiyaç olarak görülmüyor?

Gazeteler birleşirken menfaatler, şartlar ve geleceğe ilişkin hesaplar bir araya gelmeyi mümkün kılabiliyorsa gazetecilik mesleğinin ortak sorunları karşısında neden aynı irade ortaya konulamıyor?

Cemiyetlerin varlık gerekçesi, gazetecilerin haklarını savunmak, mesleğin itibarını korumak, basın özgürlüğünü güçlendirmek ve meslektaşlar arasında dayanışmayı sağlamaktır. Bu amaçlar için kurulan yapıların zamanla birbirinden kopuk, parçalı ve dağınık bir görüntü vermesi, temsil gücünü de tartışmalı hâle getiriyor.

Elbette her cemiyetin kuruluşunda farklı bir gerekçe, farklı bir ihtiyaç veya farklı bir mesleki anlayış bulunmuş olabilir. Hiç kimsenin emeğini, geçmişte ortaya koyduğu çabayı yok saymak doğru değildir. Ancak geçmişteki gerekçeler, bugünün ihtiyaçlarını görmezden gelmek için de yeterli değildir.

Şanlıurfa gibi nüfusu, ekonomik hacmi ve toplumsal ağırlığı yüksek bir şehirde basın camiasının daha güçlü, daha organize ve daha etkili bir temsil mekanizmasına ihtiyacı var. Yedi ayrı cemiyetin kendi içinde yürüttüğü faaliyetler yerine, bütün gazetecileri kapsayan, ortak akılla yönetilen, mesleki dayanışmayı önceleyen tek bir çatı neden oluşturulmasın?

Üstelik burada yalnızca cemiyetlerin sayısından söz etmiyoruz. Daha önemli bir mesele var: Mesleki temsilin niteliği.

Bir gazeteciler cemiyetinin temel ölçütü, tabelası, yönetim kurulu sayısı veya üye listelerinin kabarıklığı değildir. O yapının gazetecilik mesleğiyle ne kadar ilgili olduğu, meslektaşlarının sorunlarına ne ölçüde sahip çıktığı ve kamuoyu karşısında ne kadar güçlü bir temsil yeteneği taşıdığıdır.

Açık konuşalım: Gazetecilik mesleğiyle doğrudan ilgisi bulunmayan kişilerin mesleki temsil iddiasındaki yapılarda yer alması, bu yapıların kimliği ve temsil kabiliyeti konusunda soru işaretleri doğurabilir. Elbette üyelik koşulları her cemiyetin tüzüğü ve yürürlükteki mevzuat çerçevesinde değerlendirilmelidir. Ancak gazetecilik mesleğinin adını taşıyan bir kuruluşun önceliği, gazetecilerin hakları ve mesleki sorunları olmalıdır.

Lokantacının, kebapçının, kuyumcunun, basketbolcunun, öğrencinin veya oto yıkamacının kendi alanında örgütlenmesi elbette doğal ve saygıdeğerdir. Her meslek grubunun kendi örgütü, kendi dayanışma mekanizması olabilir. Fakat gazeteciler cemiyeti denildiğinde de ilk akla gelen, gazetecilik mesleğini fiilen yapan ve bu mesleğin sorumluluğunu taşıyan insanların oluşturduğu bir yapı olmalıdır.

Burada kimseyi hedef göstermek, kimsenin kişisel emeğini küçümsemek niyetinde değiliz. Tartışmamız gereken mesele kişilerin kimliği değil, mesleki örgütlenmenin nasıl olması gerektiğidir.

Bir başka önemli konu da kamu kurumlarıyla ilişkiler meselesidir. Şehirde birden fazla cemiyetin bulunması, zaman zaman hangi yapının gazetecileri temsil ettiği konusunda belirsizlik oluşturabiliyor. Ortak bir temsil mekanizması, hem kamu kurumlarının muhataplık sorununu azaltır hem de Şanlıurfa basınının taleplerini daha güçlü biçimde dile getirmesini sağlar.

Düşünün; Ankara’da, İstanbul’da veya başka bir şehirde Şanlıurfa basınının ortak bir talebi gündeme geldiğinde, karşılarında birbirinden bağımsız çok sayıda yapı yerine tek ses, tek irade ve güçlü bir temsil bulunsa daha etkili olmaz mı?

Elbette bu birleşme bir kişinin veya bir grubun kontrolüne girme projesi olmamalıdır. Tek çatı altında toplanmak, demokratik temsilin ortadan kaldırılması anlamına da gelmemelidir. Tam tersine; şeffaf seçimlerin yapıldığı, tüzüğü açık, üyelik şartları net, yönetimi hesap verebilir ve bütün gazetecilere eşit mesafede duran bir yapı kurulmalıdır.

Kimsenin koltuğunu koruma kaygısı, Şanlıurfa basınının ortak geleceğinin önüne geçmemelidir. Makamlar geçicidir, mesleğin itibarı kalıcıdır.

Şimdi soruyorum: Gazeteler birleşirken cemiyetler neden kendi aralarında bir uzlaşma sağlayamıyor? Bu şehirde gazeteciliğin ortak sorunları mı yok, yoksa ortak hareket etme iradesi mi eksik?

Yoksa gazeteciler cemiyetlerini birleştirmek için de Basın İlan Kurumunun kapıyı çalmasını mı bekliyoruz?

Bence artık kimsenin dışarıdan bir talimat beklemesine gerek yok. Gazeteciler kendi meslek örgütlenmelerinin geleceğine kendileri karar verebilecek olgunluğa sahip olmalı.

Gazeteler birleşti, şimdi sıra cemiyetlerde!

Şanlıurfa’nın yedi ayrı cemiyete değil, bütün gerçek gazetecileri kucaklayan, mesleğin onurunu ve haklarını savunan güçlü bir çatıya ihtiyacı var.

Çünkü mesele kaç cemiyet bulunduğu değil, o cemiyetlerin gazeteciler için ne yaptığıdır.

Hadi artık, tam zamanı! Bir araya gelin, konuşun, uzlaşın ve Şanlıurfa basınına yakışan ortak yapıyı kurun.

Gazetecisiz gazeteciler cemiyeti tartışmalarını geride bırakalım. Mesleği gerçekten yapanların söz sahibi olduğu, gazeteciliğin itibarını önceleyen tek ve güçlü bir cemiyet oluşturalım.

Bu şehirde gazeteciliğin birliği, birkaç kişinin makamından ve kişisel hesaplarından çok daha değerlidir.

Şanlıurfa basınına bir iyilik yapın: Artık tek çatı, tek ses, güçlü temsil zamanı!

Haber Yazarı

Bu yazarımız hakkında henüz biyografi bilgisi girilmemiştir.

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.